zawory odcinające w klimatyzacji

Temat ten w zasadzie dotyczy zaworów odcinających przepływ czynnika we wszystkich większych urządzeniach chłodniczych i klimatyzacji  z czynnikami palnymi. Jest on jednak szczególnie ważny w odniesieniu do rozpowszechnionych dzisiaj urządzeń amoniakalnych, wiąże się bowiem bezpośrednio z bezpieczeństwem ludzi, sprzętu, produktów spożywczych, a także samej konstrukcji budynku chłodni. Dlatego też, rozważania niniejsze dotyczyć będą urządzeń amoniakalnych. Takie same zasady mogą być jednakże stosowane również w instalacjach klimatyzacji z innymi czynnikami palnymi. Oto podstawowe zasady instalowania, obsługi i konserwacji zaworów w instalacjach amoniakalnych: 
a) Zawory odcinające i inne nie mogą być instalowane w pozycji z wrzecionem skierowanym ku dołowi. Ich wrzeciona mogą być odchylone od pionu maksymalnie o 90^o, p. . 
   Instalatorzy klimatyzacji nierzadko montują zawory z wrzecionem skierowanym ku dołowi po to tylko, by je przybliżyć do rąk stojącego pod zaworem serwisanta - nie zdając sobie sprawy ze skutków takiego wyboru. Wady takie często łączone są z wadami  w przekonaniu, że wysoka drabina przenośna wszystko załatwi. Tak jednak nie jest. Jest to duży błąd. 
b) Niedopuszczalne jest zamykanie i dociskanie pokręteł wrzecion zaworowych przy użyciu dźwigni, p. rys. 2E, bowiem zawory tak obsługiwane szybko tracą szczelność wskutek przeciążenia. 

 
Rys. 1. Rysunek obrazuje miejsce i sposób instalowania zaworu odcinającego na przewodzie doprowadzającym parę przegrzaną do odszraniania parownika w amoniakalnej instalacji chłodniczej: 1 - zawór odcinający zainstalowany w pozycji wadliwej - z wrzecionem skierowanym ku dołowi, 2 - filtr, 3 - zawór elektromagnetyczny (S), 4 - odpływ gorącej pary do parownika, H - wysokość zainstalowania zaworu nad podłogą 

   Zawory klimatyzacji należy zamykać i wrzeciono dociskać ręcznie - bez posługiwania się dźwignią. Jeżeli na tej drodze pełna szczelność zaworu jest nieosiągalna, należy zawór poddać konserwacji i wymianie części lub wymienić na nowy. Należy wiedzieć, że każda konserwacja i naprawa zaworów klimatyzacji wiąże się z wieloma kłopotliwymi utrudnieniami i zagrożeniami. Zachodzi konieczność opróżnienia zaworu z amoniaku i oleju oraz pracy serwisanta w masce gazowej lub aparacie tlenowym. Skutki wszelkich tego rodzaju niedopatrzeń i zaniedbań mogą ujawniać się w postaci mniejszych czy większych wycieków czynnika, jego zapłonu, a nawet wybuchu. 
c) Zawory powinny być instalowane na takiej wysokości H nad posadzką , aby serwisant mógł je swobodnie obsługiwać w pozycji stojącej bezpośrednio z podłogi. 
   Jeżeli z tych czy innych powodów wysokość H musi być większa niż wymagana, wtedy powinna być ustawiona obok zaworu stacjonarna drabinka wyposażona w podest z balustradką zabezpieczającą serwisanta klimatyzacji przed spadnięciem w warunkach wycieku amoniaku, serwisu w masce lub aparacie tlenowym i pogorszonej zazwyczaj wtedy widoczności. 
d) Ustawienie zaworu powinno być takie, aby zgodnie z kierunkiem przepływu czynnika ciśnienie oddziaływało na grzybek zamykający od dołu. Poprawne wloty do zaworu i wyloty czynnika oznaczono 

klimatyzacja w sklepach

W okresie przejściowym i zimowym niezbędne jest podgrzanie powietrza nawiewanego do wymaganej temperatury pozwalającej na pokrycie strat ciepła klimatyzowanego pomieszczenia (lub w celu uzyskania określonych parametrów powietrza za chłodnicą bezpośredniego odparowania w okresie letnim). Źródła i nośniki energii grzewczej są, z małym wyjątkiem, identyczne jak dla typowych central klimatyzacyjnych. Wbudowany układ chłodniczy w centralach dachowych typu „rooftop” umożliwia również przekazywanie części ciepła skraplania do powietrza nawiewanego w okresie letnim, gdy chłodnica bezpośredniego odparowania czynnika chłodniczego w tym układzie jest wykorzystywana do procesu osuszania powietrza. Efektywność energetyczna takiego układu zwiększa się, bo „zysk” stanowi zarówno wydajność chłodnicza jak i grzewcza uzyskana kosztem takiego samego zużycia energii. Opcjonalnie w zależności od wymagań stosowane są następujące źródła i elementy grzewcze: ● pompa ciepła, która jest załączana zależnie od temperatury zewnętrznej i wymaganej objętości powietrza świeżego; ● nagrzewnica wodna z standardowym trójdrogowym zaworem regulacyjnym, w której woda grzewcza jest podgrzewana w centralnym kotle i rozprowadzona przez system dystrybucyjny wody grzewczej; ● nagrzewnica gazowa typu kondensacyjnego o sprawności 105% (po uwzględnieniu ciepła utajonego powstałego w wyniku kondensacji). Wydajność grzewcza proponowanych rozwiązań producenta zawiera się w granicach od 50 do 300 kW; ● Nagrzewnice elektryczne, zazwyczaj zintegrowane i wspomagające pracę układu pompy ciepła. „Roof-topy” dla pomieszczeń o dużym zagęszczeniu osób „Roof-topy” z wbudowanym wkładem sprężarkowym typu woda-powietrze “Roof-topy” z aktywnym odzyskiem ciepła i pracujące z całkowitym udziałem powietrza świeżego      W ostatniej części cyklu publikacji dokonano przeglądu najnowszych rozwiązań stosowanych w centralach wentylacyjnych typu „roof-top”. Jest to jedno z trzech najczęściej stosowanych „źródeł chłodu” w obiektach typu handlowego. W artykule zaprezentowano rozwiązania stosowane przez jednego z producentów oraz przedstawiono, w jakim kierunku zmierzają tendencje w projektowaniu tego typu urządzeń przez światowych wytwórców. To „światowi producenci”  Proponowane przez producenta monoblokowe urządzenie pracujące na 100% udziale powietrza świeżego z wbudowanym wkładem sprężarkowym typu powietrze-powietrze jako systemem odzysku ciepła/”zimna” z powietrza usuwanego we współpracy ze „środowiskiem naukowym” dokonują wdrożeń nowych rozwiązań w zakresie urządzeń klimatyzacyjnych. Od projektantów, inwestorów, firm wykonawczych, użytkowników klimatyzowanych pomieszczeń zależy tylko jak szybko rozwiązania te zaczną być powszechnie stosowane. Stosowanie nowoczesnych urządzeń ma znaczący wpływ na redukcję zużycia energii elektrycznej, co jest korzystne zarówno dla środowiska naturalnego, jak też dla samych użytkowników (mniejsze wydatki związanych z eksploatacją).

 

klimatyzacja certyfikacja

 Z punktu widzenia konstrukcyjnego mają tutaj zastosowanie podstawowe zespoły i komponenty, które mogą być przedmiotem obrotu handlowego. Do tych zespołów możemy zaliczyć między innymi:

• sprężarki chłodzące z napędem,
• parowniki np.: do komór chłodniczych lub chłodzenia cieczy,
• chłodnice powietrza,
• skraplacze np.: chłodzone wodą lub powietrzem,
• wentylatory,
• pompy ciepła sprężarkowe,
• filtry,
• armaturę ciśnieniową obejmującą zawory: zwrotne, odcinające, bezpieczeństwa,
• automatykę chłodniczą obejmującą: zawory rozprężne, termostatyczne zawory rozprężne, regulatory ciśnienia bezpośredniego działania, regulatory temperatury, elektroniczne sterowniki komór chłodniczych.

    W oparciu o te zespoły mogą być budowane większe handlowe zespoły chłodnicze i klimatyzacyjne, takie jak: agregat sprężarkowy złożony ze sprężarki chłodniczej i napędzającego ją silnika elektrycznego, agregat skraplający jeżeli agregat sprężarkowy zostanie uzupełniony o skraplacz, agregat chłodniczy stanowiący kompletne urządzenie chłodnicze czy klimatyzacyjne. 

Obowiązki producenta

Dla każdego rodzaju urządzenia chłodniczego producent powinien:

• wytypować te dyrektywy, które mają do wyrobu zastosowanie,
• określić normatywne dokumenty odniesienia, które będą podstawą do oceny zgodności z każdą z dyrektyw. Najlepiej korzystać przy tym z norm zharmonizowanych, a jeżeli ich nie ma z norm międzynarodowych bądź krajowych. W przypadku kiedy dla danej dyrektywy ma zastosowanie do wyrobu wiele norm wygodne jest sporządzenie Specyfikacji Technicznej wyrobu, która porządkuje wszystkie wymagania i jednocześnie wykazuje pokrycie nimi wszystkich istotnych zasadniczych wymagań dyrektywy dla danego wyrobu,
• wybrać procedurę oceny zgodności,
• przeprowadzić ocenę zgodności wyrobu zgodnie z procedurą niekiedy z udziałem jednostki notyfikowanej i zgromadzić materiał dowodowy dotyczący zgodności,
• wystawić Deklarację Zgodności WE dla wszystkich dyrektyw mających zastosowanie i oznakować wyrób klimatyzacyjnych CE.

 

    Podstawą dopuszczenia wyrobu do obrotu jest oznakowanie CE oraz wystawiona przez producenta Deklaracja Zgodności WE. 

komory chłodnicze

 Wpływ cyklu odszraniania na obciążenie cieplne komór chłodniczych  i klimatyzacyjnych ukazuje przedstawiony na rysunku 1 histogram obciążeń cieplnych komory mięsa magazynu prowiantu jednostki morskiej . Z histogramu wynika, że cykl odszraniania powoduje szczytowy przyrost obciążenia cieplnego. Wartość tego obciążenia zależy nie tylko od zastosowanego systemu, ale również od czasu, w jakim realizowany jest proces. Można zauważyć, że przesuniecie cyklu z godziny 2 w nocy np. na 6 rano przyczyni się do znacznego wzrostu szczytowego obciążenia komory.
     Na rysunku 2 ukazano przebieg rzeczywistych temperatur powietrza w komorze chłodniczej podczas normalnej pracy urządzenia. W analizowanym przypadku proces odszraniania realizowany jest systemem elektrycznym. Podczas cyklu obserwujemy skokowy przyrost temperatury powietrza w komorze chłodniczej o ponad 30 K, co wynika z dużych obciążeń cieplnych komory w czasie cyklu.
     Nowoczesne systemy odszraniania, w których chłodnice powietrza na czas trwania odszraniania są izolowane od przestrzeni komory poprzez zamknięcie wlotu i wylotu powietrza, mają przypuszczalnie wyższą sprawność. Jednak w literaturze brak jest dokładnych danych doświadczalnych o rzeczywistej sprawności odszraniania w takich systemach.


Nowe rozwiązanie powietrznej pompy ciepła 
     Analiza działania nowego rozwiązania powietrznej pompy ciepła według polskiego patentu ma na celu ukazanie zalet rozwiązania, szczególnie w przypadku urządzeń intensywnie szroniących się, a tym samym i często odszranianych. Do takich przypadków należy zaliczyć oczywiście ziębiarki (oziębiacze powietrza) odszraniane 1 lub więcej razy na dobę i okresowo parowacze powietrznych pomp ciepła. Zakres zastosowań wynalazku dotyczy urządzeń z parowaczami i skraplaczami chłodzonymi powietrzem: małej lub średniej mocy – wielkość komór np: samochodów chłodni, okrętowych magazynów prowiantu, kontenerów chłodniczych, monobloków, itd. Korzystne efekty zastosowań wynalazku wystąpią oczywiście w dowolnych komorach chłodniczych, w których występuje szronienie powierzchni oziębiaczy powietrza, a skraplacze chłodzone są powietrzem.
     Nowe rozwiązanie pompy ciepła wyróżnia się tym, że ma dwa kanały wentylacyjne. W każdym z kanałów znajduje się jeden wymiennik ciepła, który w zależności od cyklu pracy pełni funkcję skraplacza lub parowacza. Każdy kanał wyposażony jest w 4 przepustnice, które łączą kanały z obsługiwanym pomieszczeniem lub otoczeniem. Wentylatory wewnętrzny i zewnętrzny zasilają naprzemiennie powietrzem wymienniki ciepła w kanałach K1 i K2.
     Na rysunku 3 przedstawiono schemat ilustrujący cyrkulację powietrza w kanałach oraz rozmieszczenie przepustnic powietrza. W ścianach kanałów od strony wewnętrznej zainstalowane są wewnętrzne przepustnice powietrza łączące kanały z pomieszczeniem (odpowiednio przepustnice kanału: K2 4,3 oraz kanału K1 8,7). W ścianach zewnętrznych tych kanałów zainstalowane są zewnętrzne przepustnice powietrza łączące kanały z otoczeniem (odpowiednio przepustnice kanału: K2 6,5 oraz kanału K1 9,10). Urządzenie wyposażone jest w system regulacji i sterowania umożliwiający stałą kontrolę i weryfikację parametrów oraz warunków pracy.

     Dużą zaletą nowego rozwiązania jest zwarta budowa urządzenia. Na rysunku 4 przedstawiono fotografie nowego urządzenia powietrznej pompy ciepła zbudowanego w Katedrze Klimatyzacji i Transportu Chłodniczego  

wentylatory a baseny

Właściciel basenu jak i jego użytkownik zdaje sobie sprawę, że woda musi spełniać odpowiednie wymagania co do jakości, składu chemicznego, temperatury itp. Każdy kontakt człowieka, jak i otaczającego basen środowiska, powoduje zmiany składu chemicznego wody poprzez wprowadzanie zanieczyszczeń organicznych i nieorganicznych. Brak pielęgnacji wody sprzyja rozwojowi w niej bakterii, wirusów, glonów oraz osadzaniu się kamienia na ścianach basenu. Aby woda basenowa odpowiadała wszystkim stawianym jej wymaganiom, muszą być przeprowadzone takie procesy jak: regulacja pH, dezynfekcja wody chlorem, bromem lub aktywnym tlenem (zapobiegające rozwojowi glonów) oraz koagulacja i filtracja. Sama cyrkulacja i filtracja nie wystarczają do utrzymania odpowiedniej jakości, dlatego należy stosować chemiczne uzdatnianie wody. W przypadku, gdy projekt basenu przewiduje transport oparów środków chemicznych niezbędne będzie zainstalowanie wentylatora chemoodpornego.

VISP, VASP, RVISP
     Ciekawą pozycją w ofercie firmy Venture Industries są wentylatory VISP, VASP i RVISP. Użycie polipropylenu jako materiału na obudowę oraz wirnik pozwala otrzymać urządzenie chemoodporne. Konstrukcja wentylatora promieniowego umożliwia zastosowanie praktycznie wszędzie tam, gdzie agresywne warunki nakazują wyeliminowanie elementów stalowych lub aluminiowych (ze względu na możliwość wystąpienia korozji).
     Poza bardzo dobrą odpornością chemiczną wentylatory polipropylenowe wykazują szereg innych korzystnych cech. Polipropylen m.in. wykazuje obojętność fizjologiczną, tzn. nie wpływa na smak, kolor i skład chemiczny transportowanego medium. Kolejną zaletą jest mały ciężar właściwy polimeru, co sprawia, że cały wentylator waży niewiele więcej niż sam jego silnik. Opisywany materiał jest również dobrym izolatorem oraz wykazuje odporność na działanie korozji mikrobiologicznej - oznacza to, że nie jest atakowany przez grzyby i bakterie.

SC / DSC
     Dmuchawy boczno-kanałowe SC/DSC stosowane są (obok najróżniejszych gałęzi przemysłu) w technice basenowej do przedmuchiwania filtrów wody (w instalacjach uzdatniania wody basenowej), płukania lub wzruszania wstępnego złoża filtracyjnego powietrzem oraz wytwarzania różnorakich atrakcji wodnych typu gejzery, jacuzzi itp.
     Również hodowcy ryb coraz bardziej przekonują się do tych wentylatorów i wykorzystują je do napowietrzania stawów hodowlanych (najmocniejsza dmuchawa jest w stanie wytworzyć ciśnienie rzędu 6,2 m słupa wody), co jednocześnie zapobiega zamarzaniu wody zimą.

Klimatyzator Samsung - MAX

Klimatyzatory MAX znajdą zastosowanie w pomieszczeniach o dużej powierzchni i wszędzie tam, gdzie konieczna jest znaczna moc chłodnicza. 

Cechy szczególne

Funkcja Good'sleep II
Good’sleep II w porównaniu z rozwiązaniami konwencjonalnymi obniża zużycie energii aż do 36%.

Funkcja Smart Saver
Automatycznie steruje pracą klimatyzatora w taki sposób, by osiągnąć wybraną temperaturę w możliwie najkrótszym czasie, jednocześnie nie przechładzając pomieszczenia, co przekłada się na oszczędność energii.

Wzornictwo i funkcjonalność

Stylowe wzornictwo

Proste linie i dyskretny styl klimatyzatora – wzornictwo łączące klasykę i nowoczesność.

Dyskretna linia

Dbałość firmy Samsung o detale jest widoczna w każdym urządzeniu. Delikatna szara linia dyskretnie kontrastuje z białą obudową urządzenia, nadając mu stylowy wygląd. 

Gładki panel przedni

Umiejscowienie filtrów w górnej części urządzenia sprawiło, że panel przedni stanowi gładką płaszczyznę, łatwą do utrzymania w czystości.


Klimatyzator - zalety i funkcje urządzenia:

parownik i filtr SILVER NANO,
funkcja GOOD SLEEP II (utrzymywanie optymalnej temperatury w trakcie snu),
funkcja osuszania,
tryb TURBO,
posiada atest PZH,
timer,
tryb oszczędzania energii,
kolor szary,
autorestart (w przypadku zaniku prądu urządzenie włącza się samoczynnie po powrocie napięcia),
automatyczna zmiana trybu pracy chłodzenie-grzanie,
automatyczne sterowanie kierunkiem nawiewu góra i dół,
manualne sterowanie kierunkiem nawiewu lewo i prawo,
sprężarka podwójna rotacyjna,
automatycznie otwierany panel przedni,
pilot zdalnego sterowania,
atrakcyjne wzornictwo,
cicha praca,
modny design,
ekologiczny czynnik chłodniczy R410A,

separatory

Korpusy separatorów wykonywane są z : żeliwa  szarego , betonu, stali powlekanej farbami termoutwardzalnymi , tworzyw sztucznych . Separatory koalescencyjne  musza być poprzedzone odpowiedniej wielkości osadnikami  wstępnymi. W przypadku  większych zlewni  stosuje się przed  separatorami zbiorniki retencyjno-akumulacyjne wyposażone w odpowiednia armaturę regulująca , która to dozuje ścieki do separatora ( powierzchniowe regulatory dopływu). Każdy separator , zarówno grawitacyjny , jak i koalescencyjny , musi  posiadać urządzenia zabezpieczające , które  po uzyskaniu  maksymalnej pojemności  przetrzymania w  sposób automatyczny  zamykają  odpływ ścieków z separatora. Pojemność  ta jest  różna  dla rozmaitych typów separatora. Zamkniecie automatyczne jest bardzo istotne , ponieważ wymusza  konserwację separatora, a w przypadku  nagłego wycieku oleju zawór natychmiast zamyka odpływ, co całkowicie zapobiega skażeniu odbiornika.

Istotne jest także to , aby zawór pływakowy znajdował  się na odpływie separatora , ponieważ  po  odcięciu odpływu  możliwe jest dalsze spiętrzanie substancji ropopochodnych   w kominie separatora – aż po właz rewizyjny . Gdy odcinany jest  dopływ  , ścieki  zaolejone mogą  zbierać  się tylko w przewodach  kanalizacyjnych i wpustach , co okazuje się bardzo  niekorzystne pod  względem  ochrony przeciw pożarowej. Stosowane są różne  konstrukcje zabezpieczeń  odpływu: zawory pływakowe , śluzy dopływu klapy itp.

Podstawowe wyposażenie separatorów koalescencyjnych to:  króciec przyłączeniowy  z rozbijaczem strumienia  , wydzielony przedział gromadzenia zawiesin  i przedział separacji , wkład koalescencyjny  ( piankowy i / lub lamelowe) ,  autozamknięcje   tarowane na gęstości  ( kg/dm)  zespolone króćcem  odpływowym  oraz otwór rewizyjny pod nadbudowę ML (liczba otworów uzalezniona od typu separatora ) nadbudowy ML.